"Dyma un," ebe'r gyrrwr, gan ddal y jwg a'i wyneb yn isa'.
"Mae weather glass y teetotals yn codi, Robin," ebe gŵr y Swan, "mae gin i ofn y cei di dywydd sych cyn y nos."
Tywydd sych weles i yn y Swan bob amser os na fydda gin i bres yn 'y mhoced," ebe yntau.
Pan ddechreuwyd gwerthu, ac i gynygion ddod o ffenest y llofft, methai yr arwerthwr ddirnad o ba le y deuent.
"O ble daeth y cynnyg yna?" gofynnai.
"O'r galari," ebe Wil.
"Pwy ydi o, a pham mae yn cynnyg o'r fan acw?" holai'r gwerthwr drachefn.
"Yn 'i wely mae o," meddai rhywun.
"Pam na chodiff o i gynnyg?" ebe yntau. "Fedar o ddim cynnyg codi," ebe'r gwas bach. "Paid a threio bod yn ddoniol, machgen i," ebe'r gwerthwr.
"Ne 'rwyt ti'n bound o ddiweddu d'oes yn ocsiwniar," gorffennai Robin y gyrrwr.
(Mr. Morgan y Swan yn sibrwd rhywbeth yng nghlust yr arwerthwr).
"Fedra i ddim derbyn y cynnyg diweddaf yna."
"Rydw i yn barod i fynd yn feichia i Lewys Dafydd am hynny o ddyled yr aiff o iddi hi heddyw,' ebe llais o'r dorf—llais Hywel Ellis—a tharawyd yr anifail i lawr i'r tyrchwr.
Prynnodd Lewys Dafydd bron bopeth oedd yn werth ei brynnu, a chwythodd ystorm yr arwerth-