Nis gallwn lai na galaru pan yn ysgrifenu hyn, wrth feddwl am lawer o Dadau enwog sydd wedi myned i ffordd yr holl ddaear; a bechgyn wedi eu gadael yn eu lle—Derw cedyrn wedi eu cwympo, a blagur gweiniaid wedi eu gadael ar ôl—Cedrwydd cryfa'r goedwig, y rhai a gysgodent y manwydd, wedi eu torri i lawr, a'u cymmeryd ymaith; a gadael y myrtwydd man yn agored i'r dymhestl, &c.--Ond, dyma ein calondid, a'n cysur, ac, gobeithio a gaiff fod, er cymmeryd yr îs fugeiliaid ymaith, gan angau du, fod Bugail mawr y defaid, yr hwn a lyngcodd angau mewn buddugoliaeth, etto yn fyw; ac wele byw ydyw efe yn dragywydd: Ac y mae wedi addaw bod gyd a'i bobl bob amser hyd ddiwedd y byd:-pwy bynag a'u gadawo, Ein hymddibyniad a fyddo arno, a'n dysgwyliad wrtho, yn ol ei addewid rasol, am bob gras, dawn, a chymmorth ysprydol, yn, a chyd a'i waith mawr. Oblegid hebddo ef nis gallwn ni wneuthur dim.
JOHN HUMPHREYS.
JOHN ROBERTS, Llangwm
DINBYCH, Tachwedd 9, 1820.
