Am yr un rheswm yr oedd yn bendant iawn yn erbyn cymysgu'r cysegredig a'r secularaidd, prun ai drwy fynd â'r olaf i'r addoldy, neu ynteu i brogram cyfunedig o'r ddau, neu eto drwy lusgo'r blaenaf i amgylchoedd anghydnaws:—
"Nid yw cyfran fawr o'r Cyngherddau a gynhelir yn ein capeli a'r darnau a genir yno, yn deilwng o gwbl o'r lle, ei gysylltiadau a'i atgofion. . . . Nid yn fuan yr anghofiwn yr ias oer a aeth trwom pan yn un o brif gapeli y De, yn gwrando perfformiad o un o weithiau cysegredig y prif feistri, a phryd fel overture y cafwyd gan y Seindorf 'The funeral march of a Marionette'! O bosibl mai ychydig o'r dorf a wyddai ddim am y darn, ond yr oedd ynddo ei hun, fel cerddoriaeth per se yn sarhad i grefydd, ac i'r rhai oedd gynefin ag ef, yr oedd annioddefol. Ar adeg arall merwinwyd ein clustiau a digiwyd ein hysbryd gan gôr o blant Ysgol Sul yn canu am 'Bobby Bingo—plant y Beiblau yn canu am gi! Ond nid ar y plant, druain, yr oedd y bai, ond ar bwyllgor Undeb Ysgolion Sul yn dewis y darn."
Mewn man arall cwyna fel y
"Cymysgir y darnau a genir yn y dull mwyaf gwrthun. Ar brogram sydd o'm blaen, cawn a ganlyn: 'Yr Yswain Dime,' 'Cwynfan y Gŵr Gweddw,' 'Ar lan yr Iorddonen.' Wedyn, cawn efallai: 'Do, taw ni'n marw! fe gollais y tren' yn gymysg ag alaw o'r Messiah neu'r Elijah. A all hacrwch fynd ymhellach na hyn yna?"
Mewn ysgrif ar "y Chwareudy a'r Capel," dywed:
"Rhaid dechreu gartref, a chofio am gysondeb: ni wiw collfarnu cantodau a gwrando yn ddigon boddus ar ganeuon iselwael yn ein capeli, na chon-
