Anodd meddwl am dano ef yn ymboeni gyda'r odl gudd, ond caed englynion cywrain a chryfion; eithr byddai ei awen yn haws ei dilyn na hyn, fel rheol.
Yn Eisteddfod Aberhonddu yr oedd y Bardd Cadeiriol yn absennol, a threfnodd ef neu rywun arall i gerddor adnabyddus i'w gynrychioli, a chymryd ei gadeirio yn ei enw. Erbyn i dro Watcyn Wyn i adrodd ei englyn ddod, yr oedd wedi clywed fod y bardd yn Llanwrtyd yn mwynhau ei wyliau, a dyma'r ergyd:—
Wele ef yn ei gadair glyd—urddas
Cerddor—bachgen glanbryd;
A'r bardd ym mhen draw'r byd—yn chware croquet
Yn llon a hearty—yn Llanwrtyd.
"A'r baw ym mhen draw'r byd," oedd y gynghanedd yn ambell bapur newydd, yr ail fore. Ond meddai Watcyn Wyn, "Nid wyf fi yn arfer taflu baw at neb, er y byddai digon o ddwr da i'w olchi i ffwrdd yn Llanwrtyd."
Ergyd yn cerdded yn llawer pellach a roddodd ef ar fuddugoliaeth y Parch. Ben Davies yn Llandudno, ar "Tuhwnt i'r Llen." Buasai Mr. Davies yn fuddugol ar bryddest yn flaenorol i hyn dan feirniadaeth Watcyn Wyn. O ddamwain ddall yr oedd y buddugwr yn berthynas i Watcyn, a rhwng y ddwy fuddugoliaeth, fuddugoliaeth, canasai a chyhoeddasai rhywun gân enllibus, ddienw, gan ei galw yn "Gân y Cenders," a phriodoli buddugoliaeth y Bardd i'r berthynas â'r beirniad. Cân ffiaidd ydoedd; ei nodwedd achubol oedd diffyg talent. Ond gyda'r ail fuddugoliaeth dyma gyfle'r awen barod, ac ymhlith yr englynion i'r bardd buddugol, dyma'r fflach:—
Un a ddychwel fel yn fyw un o'r llu,
"Hwnt i'r Llen "; pwy ydyw?
Cyhoeddir o'r fainc heddyw,
Wedi'r oll, y cender yw!
Ond o'i holl wasanaeth i'r Orsedd, gwneuthur penillion telyn oedd ei wasanaeth mwyaf.
Pa mor fore y daeth y delyn, a chanu gyda'r delyn, i'r Eisteddfod, nid hawdd gwybod. Cawn "ganu gyda'r tannau " yn Eisteddfod Caerfyrddin, yn 1819, a phrin y gellir olrhain
