Yr oedd newydd ei gadeirio am y bryddest oreu ar Y Gorffennol," yn Ynyshir, ac meddai mor ddifyr, megis rhyngddo ef ei hun a'r gadair, ar awr oleu:—
Onest iawn, ces innau stôl,—rhyw gadair
Goediog yn bresennol;
Ac ar bren y 'Gorffennol'
Seinia i bob cân sy 'nol.
Cadair bren y 'Gorffennol '—wele mae'n
Stôl i mi'n bresennol;
Drwy adfydau'r dyfodol,
Caf nyddu a chanu'n ei chôl.
Fel hyn y canodd ei ddiolch i Mr. Ebenezer Thomas, Penlangoch, Llandeilo, am ddau pheasant a gawsai yn anrheg Nadolig:—
Dau pheasant da a phwysig—a gefais
Gan gyfaill caredig;
Adar glanaf y goedwig,
Di-gân, ond yn dew o gig.
Ewch atynt, saethwch eto,—a lleddwch,
Llwyddiant a'ch dilyno;
A dryll bob ergyd a ro
Aderyn wedi'i daro.
Y mwynhad hyfryd gafodd wrth ddiolch fel hyn o'i gartref clyd gyda Nadolig yn y gwynt! Hawdd i'r neb a'i hadwaenai ddychmygu.
Aethai Mrs. Williams ar ei gwyliau, un waith, a'r Bardd yn gwarchod gartref gyda'r plant, a dyna gân i'w galw yn ol:—
YN UNIG.
I.
O, ANNIE fach, fy ngeneth wen,
Yw'r amser bron a dod i ben,
I eistedd eto dan y pren,
Yng nghornel gardd y Gwynfryn?
Mae'r coed a'r dail yn cuddio'r lle,
Mae'r ford yn barod i gael tê,
O, tyrd yn fuan tua thre,
Mae'th eisiau'n anghyffredin!
