Tudalen:Cofiant Watcyn Wyn.djvu/147

II.
Mae GEORGIE 'n chware fel y bu,
Mae MARY 'n brysur gylch y tŷ,
A minnau wrthyf f'hunan sy'
Yn disgwyl am f'anwylyd;
Mae'r plant yn chware ar y cae,
Mae'r adar bach yn ddau a dau,
A minnau wrth fy hun fel tae
Yn ddim ond hanner bywyd.

III.
Mae llawer blwyddyn er y pryd
Dechreuaist ti a finnau'n byd,
A hyn sy'n gwneud tair wythnos cyd,
Heb ini weld ein gilydd;
Po hwyaf byddom byw ein dau,
Mae'r hen awyrgylch yn cryfhau,
A rhwymau cariad yn tynhau
Cydrhyngom byth a beunydd!

IV.
Mae arfer caru'r un o hyd,
Yn dwyn y serch, yn dwyn y bryd,
Does cwmni arall yn y byd
Fel cwmni'r eneth honno;
Does neb ar wyneb daear gron,
Lle gallaf lwyr ddadlwytho 'mron,
A dweyd cyfrinach, ond wrth hon,
Mae hi yn arfer gwrando.

V.
Wrth un y gallaf ddweyd fy nghwyn,
Un wna fy ngwrando er fy mwyn,
Un dan bob croes wna gydymddwyn
A dal i gydymdeimlo;
Does dim un arall yn y byd,
Er chwilio drwy ei led a'i hyd,
Y gallaf ddweyd fy nghwyn i gyd,
Pan wedi colli honno!

VI.
Rwy'n cofio fod dri mis un waith,
Oddiwrth fy nghariad ar fy nhaith,
Ond mae 'tair wythnos yn fwy maith
O'r hanner, nawr, na hynny;