Mae'r ergyd yn goleuo arno ei hun, fel nad oes eisiau un esboniad.
Mewn Eisteddfod yng Ngellionen, "a Gwyn Alaw" yn digwydd bod yno, Gwilym Wyn yn cael ei wobrwyo, yntau Watcyn Wyn, yn arwain a beirniadu,—meddai ar darawiad:—
Popeth mor wyn a'r papur, Dyma beth yw popeth pur.
Yng nghof ei hen gyfaill Mr. T. M. Evans yr oedd y llygeidyn hwn, a diolch mwyn am dano.
Noson oleu ar Gymry Abertawe oedd ei nos—gyfarfod â Deon Howell ("Llawdden "). Areithio i'r "Cymrodorion" yr oedd yr hen arwr hwn, y noson honno, a ninnau wedi hysbysu Watcyn Wyn. Yr oedd Bardd y Gwynfryn yn ffafryn gan Llawdden, a daeth yno. Cofiwn y noson yn dda, ac wrth gynnyg diolchgarwch iddo, meddai:—
Mae y Proffwyd, mae y Salmydd
Yma heno yn ein plith,
A'i ddysgeidiaeth a'i atgofion
Yn defnynnu fel y gwlith:
Diolch am ei ddal yn gadarn,
Diolch am ei gadw'n fyw;
Yma gyda'r Cymrodorion
Brenin ac Offeiriad yw.
Fel hyn y cyfarchodd Syr Watcyn Wyn, a lywyddai'r Eisteddfod Genedlaethol ar dro:—
Mae Syr WATCYN WYN ini,—yn iawn gainc
O'n hen gyff uchelfri;
A hwn sydd wedi ei eni
Yn fardd yr un enw a fi!
Anrhydedd ar Wynedd gryno,—yw fod
Ei fath yn byw yno;
Anrhydedd rhyfedd rhifo
Un yn fardd 'run enw a fo!
A daeth tro "O.M." (O. M. Edwards), un o lywyddion cyngherddau Eisteddfod Genedlaethol Caernarfon, yn 1894:—
OWEN M., mae hwn imi—yn M hardd
Ym mysg y teg feini;
Mae OWEN M. yn M i ni,
Yn M o ddyn am ddaioni.
