Y chware sydd yn ei englyn, " Y dyn gwyn i gyd yn goch!" Heblaw'r gynghanedd a ddaeth i'r pennawd, ymwthiodd ei ddireidi arferol gyda hi, nes goleuo hyd yn oed y pennawd—peth digon di-fin, a di-lewyrch, gan amlaf. I egluro'r tro, meddai, "Cefais fath o dwymyn goch yno (America), oherwydd y gwres neu rywbeth; trodd liw fy nghroen yn fawr mewn noson.'
Y dyn can yn Indian coch,—wedi'i wneud
Yn hyd nos yn rhuddgoch;
I'r gwely'n hogyn di-goch,
Ond doi'r gwyn o'r gwely'n goch.
Dyna'r awel yn canu wrth wthio drwy y coed a luniasid yn bur gywrain i arwain ac amddiffyn y ffâ oedd yn ei ardd, a dyna ergyd cyfrin yn ei ddiwedd!
TELYN Y FFA.
Telyn y gwynt a hwylia—lysiau gardd
Felys gerddi cylla;
A'r awel oer pan rua,
'N drumio ffwrdd—Dyro 'mi ffâ.
Pwy ymhlith ein darllenwyr a fydd yn ddigon o "Hen Nodiant" i fethu gweld yr ergyd?
Yr ochr ffraeth i'w awen ddaeth i olwg ei wlad gyntaf. Yr oedd y galw oedd am ddarnau lled ddigrif i'w hadrodd ar achlysuron adloniadol yn rhoi iddo'i gyfle, ac ni chamddefnyddiodd ef. Yr oedd yn feistr ar chware ar air, a dyma'i bennill cyntaf ar y "Chwalwr Cerrig" yn enghraifft:—
Ar ymyl y ffordd,
A'i forthwyl a'i ordd,
Yn chwalu 'mlaen;
Ar ei ddeulin heb
Wneud sylw o neb,
Ond chwalu 'mlaen;
Wrth ddilyn ei orchwyl,
Mae'n dilyn yn ffyrnig;
I ddilyn y morthwyl,
Sy'n dilyn y cerrig,
I'w chwalu 'mlaen.
Dywed Mr. T M. Evans, mai" Thomas o'r Tyle," hen dorrwr
