Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Cofiant y Parch David Adams (Hawen).djvu/19

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Duwioldeb, gwerthfawrocach yw
Na phob rhyw berl ynghyd,
A phwyso ar Aberth pen y bryn
Ac yna gwyn dy fyd!

Dyma'i gyngor iddi dro arall:—

Cadw'th lamp yn lân bob amser,
Gofala am olew yn dy lestr,
Gwylia rhag na byddi'n addas
Pan ddaw galw i'r briodas:
Annwyl Jane, gwrando di,
Annwyl Jane, gwrando di,
Cofia wylio heb ddiffygio,
Rhag dy lusgo gyda'r lli'.

A phan oedd y ddwy (Sarah a Jane) yn gorwedd yn glaf yn y Brifddinas, " heb neb ond dieithriaid i weini arnynt," cân:—

Fy mhlant, pa le bynnag y byddaf,
Am danynt meddyliaf o hyd
Ai tybed nad ydwyf yn ffolach
Na nemawr o boblach y byd?
O! na, nid wy'n ormod fy mhryder
Mae Satan bob amser, a'i hil,
Yn cuddio o amgylch ei lwybrau
Hoenynnau a maglau gan' mil.

Meddai Dafydd Adams natur ryfedd o dyner a chariadus, ac y mae'n amlwg nad i'w fam yn unig yr oedd yn ddyledus amdani, nac am y nodded a'r fagwraeth oedd yn angenrheidiol i'w datblygu, fel y dengys ei farwnad i'w dad:—

"Mae'r cinio'n barod," ebe mam,
"Mae'r plant yn barod oll,
Mae eisiau bwyd ar bobun, John,
Dewch at y bwrdd heb goll."