anaeth Rasp y Twrne, a mawr lawenydd Derwyn oedd cael mwy o hamdden gyda Bob yn y Wal.
Wel, Derwyn bach," ebai mam Bob, "dwyt ti ddim. wedi anghofio 'rhen fwthyn trwy'r cwbl."
"Byth, Ann Jones," ebai Derwyn, a'i lygaid mawr glasdywyll yn perfio sirioldeb.
"Byth," ebai drachefn. "Ac ma' hogle'ch cini ochi yn gampus Ann Jones," ychwanegai.
"Dwi'n medru scratchio dipyn o facyn i Bob bach ma' i'w ginio. Just ryw olwyth bach, Derwyn."
"Bacyn cartre, Ann Jones?" ebai Derwyn.
Nage, Derwyn bach. "Paid a son am facyn cartre, os cawn ni rw siort o facyn—a ma Elis y Siop, chwarae teg iddo fo, yn cadw bits i mi, a mi rhoith nhw am rôt y pwys, a ma Bob druan yn i rhelishio nhw fel tase gyna fo'r bacyn gore ar 'i blat—y creadur, wedi iddo fo ddwad o'r pwll 'ne, yn 'dwyt ti Bob?"
'Ydi, ma' fo'n facyn cartre i mi," ebe Bob, tan sipien y ddonen olaf, ac ôl chwys ar ei wyneb du, fel mân aberoedd wedi eu sychu i fyny.
"Ges di ddiwrnod caled heddyw Bob?" gofynnai ei fam, ac yr oedd yn hen ofyniad bellach. Bob dydd o'r bron y gofynnai, wedi i Bob orffen ei bryd bwyd.
"Do," ebe Bob, gan droi at Derwyn, "Rhen Jo Catlwm ne' wedi gadel peder twbyn baw o'r rels yn y pass-by, beth cynta heddyw bore, a 'lase fo mo'i gadel nhw mewn lle gwaeth,—at dy hanner mewn dŵr a slwch." Ac ar hyn, estynnai ei goes allan i Derwyn ei gweled. Ac os cei di gychwyn fel ene yn y bore Derwyn, ma' fo fel witch yn dy ganlyn di drwy'r dydd. Lle fuos ti ar hyd yr amser?"
