hir, ac yn wir 'roedd o yn y tŷ cyn saith o'r gloch; ond soniodd o air am Derwyn. Well i mi fynd i'w ddeffro fo?"
"Biti i chi i ddeffro fo Ann Jones, os ydi o felly; ond faswn ni'n caru ca'l gwbod lle gadawodd o Derwyn, mae o—"
Edrychodd main Bob i'w hwyneb gan godi y ganhwyllbren oddi ar y bwrdd, canys yr oedd llu o feddyliau yn ymreibio i'w meddwl wrth gofio am y sgwrs ryfedd a gafodd gyda'r bachgen yn oriau cynta'r nos, ac ni wyddai am y funud beth i'w ddweyd.
"Ond, dewch i mi roi clap bychan ar y tân ma, ma' fo bron a mynd allan a dwi'n gadel iddo fo fynd yn lled isel cyn i huddo fo, er mwyn sicrhau tân yn y bore."
Rhedodd i'r cwt a cheisiodd glap bach neu ddau ar y tân. Rwan, mi redaf i fyny at Bob, cysgu neu beth, a fydd i beswch o ddim gwaeth mi wn."
Clywid sŵn ei throed yn mynd i fyny y grisiau cul, chyn o'r bron iddi gyrraedd yr oedd yn gwaeddi ar Bob.
"Bob,—Bob,—Bob," ebai wedyn wrth neshau at ei wely. Taflodd Bob y dillad ymaith.
"Be mam?" agorodd ei lygaid mewn braw.
Ma' mam Derwyn wedi dod i edrych a wyddos ti rwbeth am Derwyn. Ydi o ddim wedi cyrraedd gartref."
"Be?"
"Derwyn heb fynd gartre a ma' hi 'rwan yn hanner awr wedi deg. Well i ti roi dy ddillad am danat a dwad i lawr."
"Wel, wn i ddim byd am dano fo mam. Ddeudodd o ddim byd wrtha i, a mi gadawodd fi wrth y Siop Goch."
"Pryd oedd hynny Bob?"
"W Digon o waith bod hi'n hanner awr wedi chwech mam."
"Tyrd i lawr. Well i ti ddwad i lawr at i fam o Bob."
