Wedi dodi y lamp yn ol ar y bwrdd, aeth i'w dilyn at y llidiart bach. Yr oedd yn noson dawel, ac erbyn hyn. dringai yr hwyr-leuad yn araf i entrych y ffurfafen, a thafla wên ar bob cwmwl bach elai heibio, ac yng ngrym ei oleuni llachar prysurai i briodi pob dôl a bryn, a rhyw swyn na. fedd hyd yn od teyrn y dydd yr hawl iddo, ryw dangnef dawel ddistaw, a myrdd gusanau'r awel fel yn ymddeffroi pob deilen fach i roddi offrwm iddo..
"A soniodd Derwyn yr un gair wrtha ti Bob?" gofynnai ei fam, wedi iddi gyrraedd y tŷ.
"Y cwbl ddeudodd o mam oedd, nos dawch. Dene'r cwbl mam," ebai Bob.
Wel," ebai hithau, "dene'r wobr sy i ga'l am roddi addysg fawr i blentyn, er y diweddaf yn y byd i mi feddwl am dano yn cymeryd y ffor' galed ene ydi Derwyn, ac mi fydd yn noson ryfedd yn y Bryn heno, os na fydd Derwyn wedi cyrraedd gartref; ond cer i dy wely Bob, ac mi reda. i ono cyn y do i. Ella i ddim meddwl mynd i gysgu heb fynd—dos Bob."
Aeth Bob i'w wely. Huddodd Ann Jones y tân. Arosodd ennyd ar ganol y llawr i synfyfyrio, ac fel pe yn gwrando am sŵn traed Derwyn.
"Dwi'n mynd Bob," ebai, wedi taflu ei shiol am ei phen. Yr oedd y Bryn, cartref Derwyn, yn annedd-dŷ braf newydd, wedi ei adeiladu yn y pen uchaf i'r pentref, ac ar yr awr hon bron bob tŷ a'r goleu wedi ei ddiffoddi. Cerddai Ann Jones yn gyflym ar hyd yr heol lydan, a'r lloer unig fel
yn ymrwyfo heibio'r cymylau, ac yn taflu ei gysgod fel y cerddai Ann Jones yn mlaen.
Wedi cyrraedd y drws, curodd ef yn ysgafn, a gwahodd-
