"Does wnelo chi ddim a be ma' Stork yn ddweyd. Y mae Stork ar y gwaith, ac yr yde chwithe yma," ebai drachefn. Edrychodd y dynion ar ei gilydd ac awgrym ar wynebau y tri fel pe yn methu diruad beth amcanai Syr Alwyn wrth lefaru yn y dull yma, ond deallodd Elis ef.
"Y mae ein dyfodiad ni yma felly yn ofer, Syr Alwyn." ebai Elis.
"Yn hollol felly, Elis," ebai yntau, "a mwy na hynny —cywilydd i chwi cywilydd," ebai drachefn.
"Y mae yn wir ddrwg gennym os ydym wedi dod yma i gywilyddio ein gilydd Syr Alwyn, Maddeuwch i mi am ei osod felly ger eich bron."
"Yr wyf yn dywedyd eto fod Stork ar y gwaith Elis," a gafaelodd yn knob y drws i'w agor, yr hyn oedd arwydd pendant iddynt mai ofer fyddai siarad dim ymhellach. Gafaelodd pob un o honynt yn ei het, a rhoddasant iddo ar ddeall eu bod am fynd.
Diolchodd Elis iddo am eu derbyn, ac aethant ymaith yn dristwedd a dim i roddi gerbron y cyfarfod oedd yn aros am danynt, ond y siomedigaeth fwyaf.
