ac yn wir, yr oedd yn ddi-hoeniad gwastadol i Ann Jones fod Bob, ei hunig fachgen yn gorfod disgyn i'r Pwll mawr lle lladdwyd ei dad.
"Wyddo chi be' oeddwn i yn feddwl heddyw bore mam?" ebai y bachgen.
"Na wn i Bob bach," ebai hithau.
"Meddwl mynd i Lerpwl ar ol Derwyn 'roeddwn i mam." Taw Bob bach," ebai gyda sydynrwydd y fellten.
"Oeddwn wir mam, a mi fyddwch yn gwybod yn lle bydda i mam, tae ni yn cymryd ffit i fynd ryw ddiwrnod —a fydd raid i chwi ddim 'morol am dana i."
"Mi ddaw pethe yn well Bob—a chaiff y llyman gan Stampar ne ddim byw am byth mwy na chafodd Pharo greulon. Bum yn siarad efo Mr. Humphreys, tad Derwyn heddyw bore. Ma' nhw wedi ca'l pedwar o lythyre ganddo fo un ddoe bore, ne heddyw bore dwed, dwi ddim yn siwr —ia heddyw bore"
"Be' oedd o yn ddeud?"
"Deud, ella nhw ga'l hiw na miw yn lle ma' fo ono. Ma' fo yn gyru llythyre campus, ond dim 'dress ac 'run o honyn nhw. Ofn i dad i nol o ddyliwn, a ma fo ono rwan ers tro, ond ma'i le fo efo Rasp yn 'gored iddo fo tae o am flwyddyn i ffwr' medde'i dad o."
Ag ydi o ddim yn nhŷ 'i fodryb Selina?"
Nag ydi, ydi o ddim wedi bod yn agos yn nhŷ 'i fodryb, a ma' nhw 'n dechre mynd reit gas yn 'i gylch o."
"A ma' fo yn gyrru llythyre."?
Ydi."
'Rhyfedd ynte mam, ond rhaid ma' ofn i'w dad ddwad i'w nol o mae o."
