"Na, dwi 'isio mynd. Pryd ma'r siope 'ma yn cau? Ma' ne siop Gemist yma, a dwi 'isio un ne' ddau o bethau oddiyno."
"Pryd ma' Siop Derwyn yn cau Bob?" gofynai ei fam
"Ma' hi yn cau tua hanner awr wedi wyth heno".
"Dene siop tad y bachgen ene 'de ni yn sôn am dano fo, a rhaid i chi fynd?"
"Rhaid," ebai Jarvis, "ond dwi 'isio setlo efo chi. 'Roeddwn i yn becsio."
"O, raid i chi ddim' Cewch dalu 'run fath a 'de chi'n talu i James Harris."
"Dwi heb dalu dim i hwnnw eto," ebai Jarvis, a gwên ar ei wyneb.
"Ffeindio'ch hun 'de chi am 'neud?"
"Fel leiciwch chi am hynny," ebai yntau.
"Dene fydd ore' ynte Bob, 'chos fuos i 'rioed yn cadw lodgiwr o'r blaen."
Felly y terfynwyd y cytundeb cydrhwng mam Bob a Jarvis, ac erbyn hyn yr oedd wedi cael ryw fath o siom eilwaith ynddo, a synnai yn fawr at James Harris yn ei osod fel gŵr deugain oed, ac erbyn hyn, prin y meddylia hi y gallai fod tros ei ddeg ar hugain, gan fel y fflachiai tân o'i lygaid tremiol.
"Dwi yn synnu at James Harris, Bob, yn deud fod o yn ddeugain oed. 'Di o ddim tros 'i ddeg ar higien Bob," ebai drachefn.
"Ydi, ma' fo'n chwaneg na hynny mam, achos ma'i wallt o yn britho yn drwm.
"E's pryd ma' fo yma?"
"Fawr i gid, mam."
