"Wel Bob bach, wrach, wrach, wrach, weld di, y ceiff gweddi 'rhen John Llwyd 'i hateb, ac yn gynt nag yde ni'n feddwl," a daeth gwyneb mam Bob i sirioli fwy fwy fel y ceisiai Bob ddangos i'w fam fel y gallai ddod ar draws Derwyn.
"Faswn i ddim yn mynd ono mam. Cewch i weld o yn y bore. Ma'r tren yn mynd am hanner awr wedi wyth a byddwn yn Lerpwl cyn deg—yna, bydd Detective Jones. yn dechre ar 'i waith."
"Detective Bob Jones, ynte mam?"
"Mi fydde'n hyfrydwch mawr i mi Bob, feddwl dy fod ti wedi bod yn gyfrwng i ddwad a Derwyn hoff yn ôl at 'i rieni. Bydde Bob."
"Wel, wyddwn i ddim be all ddigwydd, ac ryde chi'n fodlon i mi fynd mam?"
"Wel, os ydi Edward Humphreys yn dwad efo ti Bob, a phob bendith arno chi, ond fydd raid i Edward Humphreys wneud llw fod o yn dwad a thi yn ôl, Bob."
"Mam," ebai Bob. Cewch fynd i ddeud wrtho fo y munud 'ma, na dwi ddim yn dwad, os yde chi'n mynd i feddwl rwbeth fel ene."
"Wel, na, Bob, yn siwr i ti 'does gen i ddim 'isio meddwl y fath beth—ond be' wyr neb?"
Wel, y ffor' ore' i chi ydi mynd i siarad efo tad Derwyn, wedyn ella'i wbod be' i neud."
"Na Bob, 'does gen i ddim isio gneud hynny, ond faswn. i yn licio mynd i ga'l gwbod yn siwr ydi Felix Mason wedi gweled Derwyn a fydda i ddim yn hir."
