Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Pleser wedi troi yn ofid,
Tywyll ydyw'r bedd,
A goleuni'r farn yn gwisgo
Dychryn ar ei wedd.
Dawn gweddiau ei rieni
Erys yn ei glyw,
Ac yn dwyn adgofion bywyd
Ofer fu yn byw;
Gwel'd y nos yn cau am dano
Sydd yn clyblu'i fraw,
Tra'r cyfeillion goreu feddai
Wedi cilio draw
Mellt y Ddeddf yn oleuedig
Yn ei fynwes brudd,
Ac yn agor bedd i gladdu
Ei deimladau cudd;
Gwraig y dafarn ni ddaw ato,
Trödd ei golwg draw,
Gormod gwarth sydd yn ei gwyneb
'Ddod i ysgwyd llaw.
Deffro mae'i gydwybod euog,
Fu yn cysgu'n hir,
Ni bydd diwedd ar ei deffro
Draw yn ngwlad y cûr;
Tragwyddoldeb annherfynol
Mwy o boenau trist,
Ofer ceisio am drugaredd
A maddeuant Crist.
