Tudalen:Drain a Blodau.djvu/39

Proffesant rodio'r llwybr cul
Yn nghanol cyfrwys chwedlau,
A ffüg sancteiddrwydd ddaw â'r Sul
I gyfarch eu gwynebau;
Gallesid tybio fod eu bryd
Ar wrandaw y gwirionedd,
A chlêdd digofaint yr un pryd
Yn fflamio ar ei orsedd.

A phwnge y dydd fydd boreu Llun
Sylwadau y pregethwr,
Fe gafodd hwn a hwn,' medd un,
'Ei ddarilen trwyddo neithiwr;
Mi sylwais ddigon ar y gŵr,'
Pwy ydoedd ef?' dywedwch,
"Wel, Meistr hwn a hwn, bid siwr:
Ond peidiwch d'weyd, gochelwch.

Ha, ha, crechwenai'r fyddin gref,
Roedd eisieu rhywbeth arno,
Mi sylwais innau arno fo,
Yn wir yr oedd o'n gwrido;
Tawelwch, pwy yw hwn sy'n dod?
Ac i ba le mae'n myned?
I'r siop ger llaw, yn sicr o fod;
Beth yw ei neges, tybed?"

Cychwyna un, cychwyna'r llall,
Ar ol y negeseuwr,
Wel, dyma chwi, lwynogod call,
Yn gofyn i'r masnachwr,
'Beth ydyw pris peth hyn a'r peth?
Ai ydyw wedi codi?
Mi alwaf etto,' i ba beth?
I ddim ond disgwyl 'stori.