Tudalen:Drain a Blodau.djvu/44

Aeth i'r Ysgol Ganolraddol,
Da gan lawer glywed hyn,
Daeth yn ol yn ferch Saesnigaidd
Wedi gwisgo yn ei gwyn;
Dotiai llawer llange penfelyn
Ar darawiad un mor hardd,
Nid oedd gweithiwr a'i boddlonai,
Pe bae hwnw'n angel fardd.

Cafodd lawer wingc priodas
Pan yn un ar hugain oed,
Ond fe dorodd ddirmygedig
Feddrod iddynt dan ei throed;
Rhaid oedd cael y cwmmwl goleu
Fagodd y gorllewin gwyn,
Braidd yn oer oedd calon hwnw
Fyw yn myd y cwlwm tyn.

Aeth blynyddoedd tywyll heibio
Yn ei hanes yn y byd,
Cwrddodd â siomedig droion,
Rheiny yn ofidiau i gyd;
Deffrodd llawer ddofn ochenaid
O fewn bron y wyryf dlos,
A phob un fel pe am rwygo
Ei theimladau gyda'r nos.

Heddyw'n trydar fel colomen
Mae dan fondo gofid erch,
Ar hyd llwybrau gwyllt anobaith
Yn grwydredig mae ei serch;
Ceisia gadw'i hun yn ieuange,
A dynwared osgo'r wech,
Mwy yw cariad yr hen langciau
At y darnau saith a chwech.