Tudalen:Drain a Blodau.djvu/49

Gorsaf ydyw'r bedd i gariad
Alw ar ei daith,
Cyn myn'd adref i ogoniant,
At ei dd'wr'nod gwaith.

Dan gawodau llwydrew siomiant
Tyfu wna o hyd,
Gwena'n siriol, megys baban
Ieuangc yn ei gryd;
Gyda mynwes llawn tynerwch
Hoelia'i feddwl gwyn
Ar y gwrthddrych fyddo'n garu
Rhyd dramwyfa'r glyn.

Cana'r 'hedydd bach boreuol
Weithiau Salmau pêr,
Pan fo'r gwlith yn lleitho'i edyn
Yn ngoleuni'r sêr;
Cariad sydd yn hoff o ganu
Yn y cywair llon,
Ond fe ddaw cyweirnod lleddfol
Droion dan ei fron.

Nis gall hin dymmhestlog ddymchwel
Craig ar fin y môr,
Mwy na darnio telyn seraph
Yn y nefol gôr;
Cadarn fel y graig yw cariad,
Byth ni syfl o'i le,
Gwena'i flodau'n dangnefeddus
Yn y 'storom gre'.

Pan fo pryder yn ymgroni
Yn ei fynwes wen,
Sêr gobeithion sy'n ymloywi
Ei ddihalog nen;
Mae'i olygon fel pelydrau
Haul uwch brigau'r coed,
Nid oes angen gwydrau arno
'N bedwar ugain oed.