Ychydig iawn o ffrwythau
Mae hi yn arfer ro'i,
Tri phwys o flawd i wneuthur torth,
A hono'n hawdd ei chnoi;
Mae'n hynod flasus gyda thê,
A'i chrystyn sydd ddi-nam;
A delw o'r hen ffasiwn gynt
Yw teisen Nadolig fy mam.
'Does ynddi ddafn o lefrith,
Na gwirod poeth y tân,
Fe ga'dd y blawd ei wlychu'n dda
A dwr y ffynnon lân;
Meluswyd hi â siwgr llwyd
O'r mwyaf, ebai Sam,
Wel barned ef, mae'n dda gen' i
Am deisen Nadolig fy mam.
Y GAUAF.
Ar goryn y mynydd
Mae'r gwynt yn oer,
Tra'r cymyl yn orchudd
Dros wên y lloer;
Mae'r neint wedi rhewi
Wrth odreu'r bryn,
A'r nos yn pryderu
Ar lan y llyn.
Ar waelod y dyffryn
Saif nifwl gwyn,
Ond gwynach yw'r eira
Ar lethr y bryn;
Mae'r graig ar ei gorsedd
Ger llaw yr allt,
A'r troellwynt gauafol
Yn cyrlio'i gwallt.
