ENOC HUWS.—"Cystal ag y bum erioed. Miwn o hyn allan lle i ymorol am y doctor os digwydd i mi fynd yn sâl. Wn i ddim beth ddaeth drosto i,—hwyrach mai hyrio gormod ddaru mi. Cymerwch chwithau ofal, Miss Trefor, a pheidiwch aros allan yn yr awyr oer; mi fedraf ffeindio'r gate yn burion."
SUSI (yn cerdded o flaen ENOC HUWS).." O, dydw i ddim yn delicate."
ENOC HUWS.—"Dydw innau ddim chwaith, ond faddeuwn i byth i mi fy hun pe cymerech chwi, Miss Trefor, anwyd wrth ddyfod i agor y gate i mi."
SUSI.—"Gobeithio na chewch chwi byth achos i fod yn anhrugarog atoch eich hun. Os ydw i heb yr un fonet, mae gen i ben caled, wyddoch, Mr. Huws."
ENOC HUWS.—"Gobeithio nad ellir dweyd yr un peth am eich calon, Miss Trefor."
SUSI.—"Fydd 'y nghalon i, Mr. Huws, byth yn gwisgo bonet, achos dydi hynny ddim wedi dod i'r ffasiwn eto."
ENOC HUWS.—"Nid y fonet oedd yn fy meddwl, Miss Trefor, ond y c'ledwch."
SUSI.—"Mae hynny yn bur resymol, Mr. Huws, achos y mae'n hawddach dychmygu am gledwch yn y meddwl nag am fonet yn y meddwl."
ENOC HUWS.—"Un arw ydach chi, Miss Trefor."
SUSI.—"Thank you, Mr. Huws, un arw fyddwn ni yn Sir Fflint yn galw un fydd yn nodedig o hyll, neu wedi ei marcio yn drom gan y frech wen,—tebyg i Marged, eich housekeeper chwi."
ENOC HUWS.—"Digon gwir, Miss Trefor, ond chwi wyddoch fod i rai geiriau ddau ystyr."
SUSI.—"Dau ystyr, Mr. Huws, dywedwch fod i bob gair hanner dwsin o ystyron gennych chwi, y dynion, achos dydach chi byth yn meddwl y peth ydach chi'n ddeyd, nac yn deyd y peth ydach chi'n feddwl, pan ddaw'ch geiriau a chwithau i wynebau eich gilydd."
ENOC HUWS.—"Mi ddywedaf hyn, mai angel ydach chi, Miss Trefor."
SUSI.—"Hyh! angel syrthiedig wrth gwrs ydach chi'n feddwl, achos y mae dau ystyr i'r gair. Wel, bydaswn
