MR. DENMAN.—"Ddaru mi ddim gofyn iddyn nhw."
MRS. DENMAN.—"Naddo, ddyliwn, mi wn hynny heb i chi ddeyd i mi. Ydach chi'n meddwl 'y mod i'n mynd i aros dan berfeddion arnoch chi i ddwad i'r tŷ?"
MR. DENMAN.—"Ddaru mi 'rioed ofyn i chi neud hynny."
MRS. DENMAN.—"Naddo, a bydae chi'n gofyn, dydw i ddim am neud."
MR. DENMAN." Purion."
MRS. DENMAN.—"Symol purion. Oes gynnoch chi 'run tŷ'ch hun i fod ynddo'r nos?"
MR. DENMAN.—"Eighty—two High Street."
MRS. DENMAN.—"Diar mi! mor dda 'rydach chi'n cofio'r numbar! Fyddwch chi ddim yn camsynied weithiau?"
MR. DENMAN.—"Fum i erioed mor lwcus."
MRS. DENMAN.—"Lwcus, ydach chi'n deyd yn 'y ngwymed i, Denman, fod chi wedi blino arna i?"
MR. DENMAN.—"Blino ar un mor ffein a chi?"
MRS. DENMAN.—"Ie, deydwch yn blaen, Denman, achos mi wn mai dyna ydi'ch meddwl chi, deydwch yn blaen nad ydach chi'n hidio dim am dana i. Dydw i dda i ddim ond i slafio fel 'rydw i wiriona. Welsoch chi fi ryw dro yn mynd i dai'r cymdogion i golma?"
MR. DENMAN.—"Erioed? Fuoch chi erioed yn nhy Mrs. Price dan unarddeg o'r gloch y nos? Diar mi, naddo!"
MRS. DENMAN.—"Am unweth,—unweth yn y pedwar amser, yr eis i dŷ Mrs. Price i gael paned o dê. Ydach chi'n edliw hynny i mi, Denman? Ydach chi am i mi fod a'm mhen wrth y post ar hyd y blynydde?"
MR. DENMAN.—"Dim o gwbl; mi faswn yn leicio i chi fynd i edrach am Mrs. Jones y Siop, hanner dwsin o weithiau yn y mis, ond fyddwch chi byth yn mynd."
MRS. DENMAN.—"Ydach chi'n edliw hynny i mi hefyd, Denman? Mi gymra fy llw na fum i ddim ond dwywaith yn nhŷ Mrs. Jones ers pythefnos. Os ai i rywle, mi ga hynny ar draws fy nannedd yn syth!"
MR. DENMAN.—"Draws y'ch dannedd?
