MRS. DENMAN.—"Llai o'ch speit chi, Denman, 'roedd gen i gystal dannedd a chithe hyd yn ddiweddar. A be ddisgwyliech chi i fam i bump o blant? Ydach chi'n disgwyl i mi fod yn ferch ifanc o hyd? Ond 'does gynnoch chi ddim parch i mi, mae hynny'n ddigon plaen. A lle'r ydach chi wedi bod heno, Denman? Lle—y—buoch—chi?"
MR. DENMAN.—"Efo niod, wrth gwrs. Ydach chi ddim yn 'y ngweld i wedi meddwi?"
MRS. DENMAN.—"Na, mi wn na fuoch chi ddim efo'ch diod, ond fase waeth i chi fod efo'ch diod na bod efo'r hen Gapten y felldith ene, achos mi wn o'r gore mai yno y buoch chi. Ai nid yno y buoch chi, Denman?"
MR. DENMAN.—"I be 'rydach chi'n gofyn a chithe'n gwbod?"
MRS. DENMAN.—"Mi gymra fy llw mai yno y buoch chi. Deydwch y gwir, Denman, ai nid yno y buoch chi?"
MR. DENMAN.—"Twbi shwar, ddaru chi 'rioed gym'ryd llw drwg."
MRS. DENMAN.—"Ond wyddwn ni gystal a daswn i efo'ch chi mai efo'r hen felldith gwaith mine ene 'roeddech chi. 'Rydw i wedi deyd a deyd nes ma nhafod i'n dwll—."
MR. DENMAN.—"Be, eich tafod chi'n dwll?"
MRS. DENMAN.—"Beiwch chi fel y mynnoch chi, yr ydw i wedi deyd digon, os digon ydi llawer, am i chi roi pen ar yr hen fentro y felldith ene. Os ydi pobl erill sydd yn 'u sidane yn medrud rifflo'u pres ar fentro, 'does dim isio i chi, dyn ar 'i ore, hel pob ceiniog a'u taflu nhw i Bwllygwynt, na welwch chi byth wymed y delyn o honyn' nhw. A 'rydach chi wedi'n gwneud ni cyn dloted, nad oes gynnon ni geiniog i ymgrogi. Be ydach chi'n feddwl, Denman? Pryd ydach chi'n meddwl stopio hel pob ceiniog i'r hen Gapten y felldith ene? (MR. DENMAN yn cychwyn i fynd i'r gwely). A dyma chi 'rwan yn mynd i'r gwely heb fynd ar eich glinie! Crefyddwr braf yn wir!
MR. DENMAN (mewn tymer).—"Hwdiwch, ddynes, os gwnewch chi addaw cadw y tafod yna yn llonydd am ddau funud, mi geisiaf innau ddarllen pennod." (Yn gafael yn y Beibl).
