nhw wrtha i am beidio deyd hynny wrth neb arall, mae o'n dechreu llosgi yn 'y mrest y munud hwnnw."
SEM LLWYD.—"Piti mawr ydi hynny, Tomos. A chyda golwg ar y peth yr yden ni wedi hintio ato, mi ddeyda hyn, mai y rhai sydd yn gwbod leiaf am y peth sydd yn siarad yn fwya ffri yn 'i gylch, a'r rhai sy'n gwbod y cwbwl sy'n deyd dim."
TOMOS BARTLEY.—"Ho!"
SEM LLWYD.—"Be bydae ni'n deyd fel hyn, 'rwan, mae Enoc Huws yn un sydd wedi gwneud llawer o arian, a mae arno angen am wraig. Mae Miss Trefor yn ferch ifanc sydd wedi cael addysg dda, a fydde raid i neb fod gwilydd o honi. Purion. Be bydae y ddau yn priodi, be fydde gan neb i ddeyd am hynny? Ne, be bydae ni'n deyd fel hyn, na ddaru Enoc Huws erioed feddwl am Miss Trefor, na hithe am dano yntau. Be fydde hynny i neb arall? Ydach chi'n nallt i, Tomos? "
TOMOS BARTLEY.—"Digon prin yr ydw i'n y'ch canlyn chi, Sem. Ai deyd yr ydach chi nad oes dim yn y peth?"
SEM LLWYD.—"Ddeydes i ddim ffashwn beth, Tomos."
TOMOS BARTLEY.—"Ho, deyd yr ydach chi, ynte, fod rhwbeth yn y stori?"
SEM LLWYD.—"Ddeydes i ddim o'r fath, Tomos, a pheidiwch a deyd wrth neb 'y mod i wedi deyd ffashwn beth."
TOMOS BARTLEY.—"Give it up, ynte. Ond deyd y gwir yn y'ch gwyneb chi, Sem, yr ydw i'n leicio'ch sgwrs chi yn anwedd bob amser, ond yr ydw i'n medru dallt pawb, rwsut, yn well nag ydw i'n y'ch dallt chi, Sem. Wni ddim be ydi'r achos o hynny, ond dene'r gwir am dani. Mi wn mod i'n ddwl, siampal."
SEM LLWYD.—"Wel, be bydae ni'n edrach ar y peth fel hyn, ynte; mae gan Enoc Huws arian,—'does neb yn ame hynny. Mae gan Capten Trefor wybodaeth a phrofiad; a be os ydi'r ddau yn consyltio â'u gilydd gyda golwg ar ryw fentar newydd? "
TOMOS BARTLEY.—"Ai gesio 'rydach chi, Sem?"
SEM LLWYD.—"Gesio? Nage, fydda i byth yn gesio, Tomos, a dda gen i mo'r bobol sy'n gesio heb sail yn y byd am y pethe mae nhw'n ddeyd."
