ACT III.
GOLYGFA 1.—CEGIN SIOP Y GROES.
- (MARGED yn eistedd wrth y tân a golwg anfoddog arni, ac yn siarad wrthi ei hun).
MARGED.—"Y mae terfyn i f'amynedd i hefyd. Faint o amser sydd, ys gwn i, er pan ddeydodd o wrtha i y gwnawn i wraig ragorol, a'i bod yn biti fy mod i heb briodi? A faint o amser sydd er pan bresantiodd o fi â'r fodrwy hon? A dydi o byth wedi yngan gair oddiar hynny. Ond mi fynna siarad â fo heno pan ddaw adre. Yr ydw i wedi blino'n lân ar fyw fel hyn, yn gweitied iddo fo, yr wyf. Mi fynnaf ddealltwriaeth glir ar y mater heno. (ENOC HUWS yn dyfod i mewn, yn eistedd yn ei gadair. MARGED yn estyn ei slippers iddo ac yn edrych yn ffyrnig yn ei lygaid). Wel, mistar, be ydach chi yn feddwl neud?"
ENOC HUWS (yn edrych yn swil tua'r llawr).—"At be yr ydach chi yn cyfeirio, Marged?"
MARGED.—"At be yr ydw i yn cyfeirio? On' wyddoch o'r gore at be yr ydw i yn cyfeirio. Isio gwbod ydw i be 'dach chi'n feddwl neud, achos y ma'n bryd i chi neud rhwbeth."
ENOC HUWS.—"Wel, yr ydw i braidd yn gesio at be yr ydach chi'n cyfeirio, ac mi wnaf gyfaddef fod yn bryd i mi wneud rhywbeth, a gobeithio na fydd hi ddim fel hyn o hyd. Ond fedr dyn ddim cael ei ffordd ei hun bob amser, chwi wyddoch, Marged."
MARGED.—"Be sy'n rhwystro i chi gael y'ch ffordd y'ch hun? 'Rydach chi wedi cael ffordd y'ch hun os gwn i pryd, a be sy'n rhwystro i chi gael y'ch ffordd y'ch hun 'rwan?"
ENOC HUWS.—"Dydech chi ddim yn gwbod popeth, Marged."
MARGED.—"Mi wn hynny yn burion, mi wn nad ydw i'n dallt dim am fusnes; a ddaru chi weld rhwfun rw dro oedd yn gwbod popeth? 'Rydw i'n meddwl y gwn i sut i gadw tŷ cystal a neb a welsoch chi erioed eto, beth bynnag."
