ENOC HUWS (yn edrych yn llygaid JONES Y PLISMON)."Mr. Jones, ydach chi ddim yn meiddio awgrymu dim am burdeb fy nghymeriad, ydach chi?"
JONES Y PLISMON.—"'Rwyf yn eich adnabod ers blynyddoedd, Mr. Huws, a byddai yn ddrwg gennyf awgrymu dim o'r fath beth. Ond yr ydym ni, y plismyn, yn gweld cymaint nes y byddaf ar adegau ymron colli ffydd ym mhawb, ac ymron a dweyd nad oes un cyfiawn, nac oes un. (ENOC HUWS yn cael ei orchfygu gan ei deimladau, yn torri allan i wylo. JONES Y PLISMON yn rhoddi ei law ar ysgwydd ENOC HUWS). Mr. Huws, peidiwch a bod yn ffol, raid i chi ddim ofni yr aiff y stori ddim pellach o'm rhan i."
ENOC HUWS (yn sychu ei lygaid).—"A allaf fi wneud cyfaill o honoch chi, a allaf fi ymddiried ynnoch, Mr. Jones, os dywedaf y cwbl wrthoch?"
JONES Y PLISMON.—"Pan fydd rhywun yn ymddiried secrets i mi, syr, mi fyddaf yn eu rhoi yma,—(yn pwyntio at ei fynwes), ac yn eu cadw dan glo."
ENOC HUWS.—"Wel, chwi wyddoch am fy helynt i, gymaint wyf wedi oddef oherwydd tymherau a gormes Marged. Yr wyf wedi gwneud a fedraf er mwyn heddwch, ond nid oes dim yn tycio. Yn awr, pa gyngor ellwch chi ei roi i mi? Mi roddaf unrhyw beth i chwi, Mr. Jones, os gellwch fy helpio allan o'r helynt hwn."
JONES Y PLISMON.—"Yr wyf yn gwenieithio i mi fy hun, Mr. Huws, y gwn pan fydd dyn yn dweyd y gwir. Yr wyf wedi cael tipyn o brofiad y ffordd yna, ac y mae gwirionedd i'w weld ar wyneb eich ystori. Mae'n ddrwg gennyf drosoch, Mr. Huws, ac os medraf wneud rhywbeth i'ch cael allan o'r helynt yma, mi a'i gwnaf. A wnewch chi ymddiried y mater i mi, Mr. Huws?"
ENOC HUWS.—"Yr ydych yn garedig iawn, Mr. Jones, ac os medrwch chi roi help i mi ddod allan o'r drybini yma, mi a dalaf yn anrhydeddus i chi."
JONES Y PLISMON.—"Peidiwch a son am dâl, Mr. Huws. Mae rhyw bobl yn meddwl mai tâl sydd gan bob plismon o flaen ei lygaid bob amser. Maent yn camgymeryd, syr. Dydw i ddim yn dweyd y galla i lwyddo, ond y mae gen i dipyn o brofiad efo pethau fel hyn. A wnewch chi, Mr. Huws, adael i mi gael fy ffordd fy hun?"
