SUSI.—"Mae fy nghalon yn rhy brudd i jokio, Mr. Huws. Nid yn unig nid yw fy nhad yn dda arno, ond y mae mewn dyled, ac os na ddaw gwawr o rywle, wela i ar hyn o bryd ddim gobaith iddo allu talu ei ddyled."
ENOC HUWS.—"'Rydach chi wedi fy synnu, Miss Trefor, ac eto, 'rwyf yn teimlo'n llawen."
SUSI.—"Yn llawen, Mr. Huws. Ydi clywed ein bod yn dlawd yn fforddio llawenydd i chwi? Syr! dydach chi ddim y dyn ddarú mi feddwl eich bod chi."
ENOC HUWS.—"Hwyrach hynny, ond mi obeithiaf y cewch fi yn well dyn nag y daru i chi erioed synio am danaf!
- (MISS. TREFOR a golwg wgus yn cychwyn i'r ty. ENOC HUWS yn sefyll o'i blaen ac yn éi rhwystro).
ENOC HUWS.—"Aroswch i mi esbonio fy hun."
SUSI.—"Nid oes angen i chi wneud hynny, yr wyf yn gweld trwoch fel trwy ffenestr. 'Roeddach chi, mi wn, yn credu ein bod yn dda arnom; 'rydach chi'n cofio fel y bydde nhad yn eich patroneisio, ac fel y byddwn innau, yn fy ffolineb, yn eich cytio. Ond, meddwch 'rwan, y mae'r byrddau wedi troi, mae nhyrn inne wedi dwad, mi wna iddi'n nhw sing small. Wel, mae hyn yn eitha naturiol, ond y mae o'n mean ynnoch, Mr. Huws, yn dro sal mewn dyn fel chi. (Yn ceisio mynd heibio iddo i'r ty, ENOC HUWS yn ei rhwystro). Gadewch i mi fynd, Mr. Huws, os gwelwch yn dda."
ENOC HUWS.—"Nid cyn y byddwch mewn gwell tymer. Gyda'ch holl insight, ac er mor graff yr ydych chi, 'rydach wedi fy ngham esbonio, gadewch i mi egluro fy hun." (Yn aros yn sydyn).
SUSI.—"Ewch ymlaen, Mr. Huws, achos 'does gen i ddim llawer o amser i aros."
ENOC HUWS.—"Wel, mewn ystyr, mi ddwedaf eto yr un peth, a gadewch i mi grefu arnoch i beidio rhedeg i ffwrdd cyn i mi orffen fy 'stori. Mewn un ystyr, mae'n dda iawn gennyf mai tlawd yw eich sefyllfa. Mi wn fy mod wedi eich brifo yn fawr pan ddywedais hyn. Ac nid wyf heb ofni, Miss Trefor, pan ddwedaf fy rheswm, y byddwch wedi digio wrthyf am byth." (Yn aros ac yn ymddangos mewn dyryswch).
