Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Mawr lwydd fo ar ei lafur
Dan wenau'r Bugail Mwyn,
I ddwyn y praidd i borfa,
A chyfarwyddo'r ŵyn.
Cânt hwy ei fryd a'i serch bob un—
Mae ganddo oen bach Gwyn ei hun.
WRTH FIN YR AFON.
MEWN bro sy'n gu i'm calon,
A'i ddrws wrth fin yr afon
Saif Tŷ i Dduw—Tŷ tawel, tlws,
A'i ddrws wrth lif yr afon.
I Dduw am rad faddeuant
Y saint a gynnes ganant;
A'r afon fach wrth ddrws y Tŷ
Yn uno yn y moliant.
Offrymir gweddi ffyddiog
Am galon bur, ddihalog;
A thrwy y drws daw murmur llon
Yr afon lân, risialog.
Mewn eglwys fawr gadeiriol
Ceir goreu'r gelf gerddorol.
Ond mawl i Dduw 'min afon fyw
Yw'r seiniau mwyaf swynol.
