Ond nid balchter yn unig oedd yn cyfrif am gyffro Lowri Wyn. Cyn gynted ag yr aethpwyd drwy'r seremoni arferol o holi ynghylch iechyd y naill a'r llall, ac o ladd ar y tywydd, dyma Lowri'n estyn hen lythyr llychlyd i Eben. Ond cyn gollwng ei gafael ynddo aeth ymlaen i egluro.
"Ddoe dweutha'n y byd," ebr hi, "pan oedden ni'n symud yr hen gwpwr tridarn ma i chwilio am rwbeth ne'i gilydd, be welen ni ond dau lythyr ynghanol y llwch a'r llanast, wedi mynd o'r golwg na ŵyr neb sut. Rhaid i bod nhw ono es blynyddoedd. A phan ges i gen yr eneth ma i ddarllen y drecsiwn oedd arnyn nhw mi ddalltes mai y chi oedd pïa un, a gŵr y Ffor Las y llall. Dalla i ddim dirnad sut yr aethon nhw i'r fan lle cafwyd nhw. Hwrach ma'r plant pan oedden nhw yn arfer mynd i'r ysgol es talwm ddoth â nhw o'r Siop gan feddwl mynd â nhw i'r Ffor Las gyda'r nos, ond i'r llythyrau lithro tu nol i'r hen gwpwr a mynd yn ango.
Beth bynnag am hynny, dyma'ch llythyr chi, Eben Jones."
Edrychodd Eben arno'n hir, gan ei droi a'i drosi, fel pe buasai hynny'n rhyw help. 'R oedd olion henaint mawr arno. Dyma beth oedd ar yr amlen:—
i Eben Jones
y teiliwr
yn ffor las.
ac wele gynnwys y llythyr a fuasai ar goll am bum mlynedd:—
Ma robin catrin Robets tan rallt yn mynd i'w briodi bythefnos i foru ac ma gyno fo isio i chi neud
