MEISTRES ALVING: Medraf, ac mi wnaf! Ac er hynny, ni syrth unrhyw ddelw chwaith.
OSWALD: Fy mam, pa beth yr ydych yn ei guddio?
REGINE: O, meistres! Clywch! Y mae'r bobl yn gweiddi i lawr acw. (A i'r tŷ gwydr, ac edrych drwy'r ffenestr.)
OSWALD (wrth y ffenestr ar y chwith): Beth sydd o'i le? O ba le y daw 'r goleu acw?
REGINE (yn gweiddi): Mae'r cartref ar dân!
MEISTRES ALVING: Ar dân!
MANDERS: Ar dân? Amhosibl. Yr oeddwn i yno funud yn ôl.
OSWALD Pa le y mae fy het i? Na, mi wnaf hebddi—Cartref coffa fy nhad! (Rhuthra allan drwy ddrws yr ardd.)
MEISTRES ALVING: Rhywbeth i mi dros f'ysgwyddau, Regine! Och, y cynneu y mae!
MANDERS: Ofnadwy!—Meistres Alving, dyma'r farn yn fflamio uwch ben y tŷ cyfeiliornus hwn!
MEISTRES ALVING: Ie, ie, yn ddiameu. Tyred, Regine. (A Regine a hithau allan drwy'r cyntedd.)
MANDERS (gan blethu ei ddwylaw): A'r lle heb ei insiwrio! (canlyna 'r lleill).
