MANDERS (yn y drws): Hm-hm! A ydych chwi yn dyfod bellach, Engstrand? Da boch, da boch i gyd! (A Engstrand ac yntau allan drwy'r cyntedd.)
OSWALD: Am ba dŷ yr oedd yn sôn?
MEISTRES ALVING: Math o gartref, y mae Manders ac yntau yn mynd i'w godi.
OSWALD Fe lysg hwnnw i'r llawr, yr un fath â'r cwbl yma.
MEISTRES ALVING: Beth sy'n peri iti ddywedyd hynny?
OSWALD Fe lysg popeth. Ni phery dim sy'n coffau am fy nhad. Yr wyf finnau yn mynd o gwmpas gan losgi. (Regine yn edrych yn ddychrynedig arno.)
MEISTRES ALVING: Oswald! Raid iti ddim aros yn hir iawn yma, fy machgen druan!
OSWALD (gan eistedd wrth y bwrdd): Yr wyf bron a gobeithio eich bod yn iawn.
MEISTRES ALVING: Gad i mi sychu dy wyneb Oswald. Yr wyt yn wlyb diferol. (Sych ei wyneb a'i chadach poced.)
OSWALD (gan syllu'n synn draw): Diolch, 'Mam. MEISTRES ALVING: Onid wyt ti wedi blino, Oswald? Onid gwell iti fynd i gysgu?
OSWALD (mewn ing): Na, na!—dim cysgu! Ni byddaf byth yn cysgu! Dim ond rhyw hanner huno weithiau. (Yn boenus.) Mi ddaw yn ddigon buan!
