MEISTRES ALVING (yn isel): Mi fyddaf yn fodlon a gofalus.
OSWALD: Ac yn llawen a siriol, fy Mam!
MEISTRES ALVING: Ie, fy machgen annwyl i, yr wyt yn dy le. (Gan fyned ato.) A ydwyf bellach wedi symud yr holl boen a'r gofid oddi arnat ti?
OSWALD DO. Ond pwy a dynn yr ing oddi arnaf?
MEISTRES ALVING: Yr ing?
OSWALD (gan gerdded yn ol a blaen): Buasai Regine yn gwneud hynny yn rhwydd.
MEISTRES ALVING: Nid wyf yn dy ddeall. Beth am yr ing, ac am Regine?
OSWALD: A yw hi 'n hwyr o'r nos, fy Mam?
MEISTRES ALVING: Cynnar yn y bore yw hi. (Gan edrych allan drwy'r ty gwydr.) Y mae 'r dydd eisoes yn dechreu goleuo cribau 'r mynyddoedd. A bydd heddyw yn ddiwrnod clir, Oswald!—Cei weled yr haul cyn hir.
OSWALD: Bydd yn dda gennyf am hynny! Ach, y mae eto gymaint y gallaf fyw er ei fwyn, ac ymbleseru ynddo
MEISTRES ALVING: Mi obeithiwn innau fod!
OSWALD: Os na fedraf weithio, eto
MEISTRES ALVING: O, mi fedri weithio eto yn fuan, fy machgen annwyl. Bellach, ni bydd y meddyliau poenus hyn i bwyso ac i wasgu arnat.
