REGINE (dan ei llais): Beth fynnech chi? Cedwch draw. Yr ydych yn wlyb diferol.
ENGSTRAND: Dim ond glaw yr Hollalluog, fy mhlentyn.
REGINE: Glaw 'r gŵr drwg, meddaf i!
ENGSTRAND: Y tafod sydd gennyt, Regine! (Daw gam neu ddau i mewn) Ie, dyma oedd ar fy meddwl i
REGINE Cedwch ych traed yn llonydd, greadur! Y mae'r gŵr bonheddig ifanc yn cysgu uwch ben.
ENGSTRAND: Yn cysgu uwch ben? Ganol dydd glân gloew fel hyn?
REGINE: Pa waeth i chi am hynny?
ENGSTRAND: Mi fum neithiwyr mewn gwledd
REGINE: Mi gredaf yn rhwydd.
ENGSTRAND: Do, y mae rhyw wendid ynom ni, ddynion, fy ngeneth i
REGINE Ar fy ngair, y mae!
ENGSTRAND: — —a llawer temtasiwn sydd yn y byd hwn, wyddost—; ac eto, yr oeddwn i—Duw a'i gŵyr—wrth fy ngwaith fore heddyw am hanner awr wedi pump.
REGINE: Da iawn, da iawn, gresyn oedd ei adael fel hyn. Ni feddaf i mo'r amser at ryw rendezvous â chi yma.
ENSTRAND: Ni feddi mo'r amser i beth?
REGINE Ni feddaf fi mo'r amser i'w golli gyda chi. Felly, gwadnwch hi oddi yma!
