ENGSTRAND: Helpu, debyg iawn. Dim ond o ran golwg, fel y mae'n hawdd iti feddwl. Diawch, fydd hi ddim yn galed arnat ti, 'ngeneth i. Cei wneud fel y mynnech di.
REGINE: Debyg iawn, wir!
ENGSTRAND: Ond rhaid i ni gael ystafell ar gyfer merched yn y tŷ, y mae hynny cyn gliried â'r dydd. Ac yna, bydd yno le o'r goreu fu 'rioed gyda'r nos, rhwng canu a dawnsio, a phethau felly. Deall di yn awr, bydd yno bobl sy'n hwylio ar hyd a lled y byd. (Dynesa ati.) Paid â bod yn ffol yn awr, Regine, a phaid â sefyll yn d' oleuni dy hun. Beth a dâl iti aros yma? A fydd hynny o ryw les yn y byd i ti, a'r wreigdda Alving yma wedi gadael iti ddysgu cymaint? Mi glywais y byddi 'n mynd i'r Cartref newydd yma gyda'r plant. A fydd hynny yn rhywbeth iti, tybed? A wyt ti mor awyddus a hynny am ymboeni ynghylch y taclau budron?
REGINE: Nag ydwyf; pe digwyddai 'r peth a fynnwn i,—yna—Hwyrach y daw hynny! Hwyrach y daw hynny!
ENGSTRAND: Hwyrach y daw pa beth?
REGINE Ni waeth i chi ba beth. A ydych wedi cynilo llawer o arian yma?
ENGSTRAND: A rhoi 'r cwbl gyda'i gilydd, fe allai fod gennyf o dri i bedwar cant o bunnau.
REGINE: Go lew hynny!
