ENGSTRAND: Digon i'w rhoi ar dro, 'ngeneth i.
REGINE: A oeddych yn meddwl ynteu am roi peth o'r arian i mi?
ENGSTRAND: Na, Duw a'i gŵyr, feddyliais i ddim am hynny, naddo.
REGINE Roech chi ddim unwaith gymaint a rhyw gerpyn o ddillad imi?
ENGSTRAND: Tyred gyda mi i'r dref yn awr, a chei gymaint o ddillad âg a fynni!
REGINE: Ach! Pe bai arnaf chwant am bethau felly, mi a'u gwnawn a'm llaw fy hun.
ENGSTRAND: Na, gweddai hynny yn well i law tad, Regine. Mi allaf eto gael tŷ bychan glanwaith yn Heol y Porth Bach. Ni raid wrth lawer o arian parod at hynny, a gallwn godi math o Gartref i forwyr, weli di?
REGINE: Ond nid af i ddim i'ch canlyn! Nid oes a fynnwyf â chi. I ffwrdd â chi!
ENGSTRAND: Diawl gwyllt! Nid hir y byddit ti gyda mi, 'ngeneth i. Ac yno, waeth heb! Pe gwyddit sut i ymddwyn. A thithau mor landeg âg yr wyt ers blwyddyn bellach
REGINE: Yn awr?
ENGSTRAND: Dôi yno swyddog cyn bo hir— ie, capten, fe allai
REGINE: Ni phriodwn i un o'u bath. Nid oes gan bobl y môr ddim savoir vivre.
ENGSTRAND: Ddim beth?
