REGINE: Mi adwaen bobl y môr, meddaf. Nid dynion i'w priodi ydynt hwy.
ENGSTRAND: Gad i'r priodi, ynteu. Mi dâl y peth mewn ffordd arall. (Yn gyfrinachol). Dyna i ti—y Sais—oedd ar y llong bleser—talodd hanner canpunt; ac nid oedd hi ddim tlysach na thithau.
REGINE (gan symud tuag ato): Allan â chi.
ENGSTRAND (gan gilio): Aros, aros; a drewit fi?
REGINE GWnaf! Os soniwch am fy mam, mi 'ch trawaf. Allan â chi, meddaf! (Gyrr ef allan drwy ddrws yr ardd) A pheidiwch â chlecian y drws; y mae 'r gŵr ieuanc, Meistr Alving
ENGSTRAND: Yn cysgu, ydyw, mi wn. Syndod mor ofalus wyt ti am y gŵr ieuanc Alving (Yn isel.) Ho ho, nid ef yw'r dyn wedi 'r cwbl?—ef—?
REGINE: Allan! ac ar frys! Rhaid eich bod o'ch cof, ddyn! Nage, nid y ffordd yna. Dacw Manders y Gweinidog yn dyfod. I lawr hyd risiau'r gegin â chi!
ENGSTRAND (tua'r dde): Ie, ie, mi af rhag blaen. Ond siarad di âg ef, y gŵr sy'n dyfod. Dyna'r dyn a ddyfyd wrthyt pa beth yw dyled plentyn i'w dad. Ac unwaith eto, mi yw dy dad, wyddost. Mi allaf brofi hynny o lyfr y plwyf. (A allan drwy'r ail ddrws, Regine yn ei agor iddo, a'i gau ar ei ol.)
