OSWALD: Nid wyf yn celu dim, 'Mam (gan fyned at y bwrdd). Yr wyf yn meddwl fy mod wedi dywedyd digon wrthych eisoes.
REGINE (yn dwyn y lamp, a'i dodi ar y bwrdd).
MEISTRES ALVING: Regine, gelli ddyfod a hanner potelaid o win gwyn i ni.
REGINE: O'r goreu, ma'm. (A ymaith.)
OSWALD (gan ddodi ei ddwylaw ar ben ei fam): Diolch Mi wyddwn na fedrai mam ddim gwrthod ei phlentyn.
MEISTRES ALVING: Oswald annwyl, sut y gallwn i wrthod unpeth i ti?
OSWALD (yn fywiog): A yw hynny yn wir, 'Mam? A ydych chwi o ddifrif?
MEISTRES ALVING: Sut? Beth?
OSWALD: Na fedrech wrthod unpeth i mi?
MEISTRES ALVING: Ond Oswald annwyl—
OSWALD: Yn ddistaw!—
REGINE (yn dwyn hanner potelaid o win, a dau wydr, ar blat, ac yn eu dodi ar y bwrdd): A gaf i agor y—?
OSWALD: Na, diolch, mi wnaf hynny fy hun. (Regine yn mynd ymaith.)
MEISTRES ALVING (yn eistedd wrth y bwrdd): Pa beth oedd hynny—na ddylwn ei wrthod i ti?
OSWALD (gan gydio yn y botel i'w hagor): Yn gyntaf, gwydr—neu ddau. (Tynn y corcyn, tywallta win i un gwydr, yna cais dywallt i'r llall.)