Yr Arth gyd ieua â'r ŷch mewn dinych dang,
A llyfa seirff di-lid y troed a'u sang:
Y baban nwyfus red oddiwrth y fron,
I chware a gwiber hyd y barth yn llon,
A rhifa frychau'r cèn symudliw, hardd,
Try'r colyn fforchog gylch ei fys,—a chwardd.
Cwyd! cwyd yr haul yw'th goron, Salem wen!
Derchafa'th olwg! dwyre'th gaerawg ben!
Gwel hil dirif i'th eang lys yn urdd,
Gwel fyd yn esgor iti feibion fyrdd,
O'th ddeutu tyrant, llu ar lu'n un lef
Erfyniant fywyd ; brysiant am y nef.
Gwel wylltion Lwythau'n toi dy byrth & mawl,
Dy Dduw addolant, rbodiant yn dy wawl.
Gwel wrth d'allorau'n plygu lywion byd,
Can dyru arnynt gnwd Sabæa'i gyd!
I ti anadla llwyni Edom glaer,
I ti esgora bryniau Ophir aur.
Gwel, Nef ei gemawg byrth yn agor sydd,
Ac arnat yn ymdori'n ddylif dydd.
Mwy ni oreura dwyrain haul y wawr,
Ni leinw'r lloer ei harian gorn yn awr,
Ar goll yn dy belydr, gwelwant hwy;
Un llif o rad, un fflam ddigwmwl mwy
Orlanwa'th lys. Tywyna'r Gwawl ei hun
Yn llachar; tyr ddydd bythol Duw ar ddyn !
Try'r Nen yn fwg, hysbydda'r cefnfor trwch,
Y moelydd doddant, syrth clogwyni'n llwch,
Ond sicr ei air, yr un ei allu fydd;
Dy sedd ni syfl, yn deyrn MESSIA sydd.
—Alun
