ond chwarddaf am ben y llu damcaniaethau. Haf bach Mihangel: o'r damcanu bach delaf erioed ar ganol y drin. Dyrys, onid cyfrwys?
Mai 17. Nos Wener. Tra la la! Fy wythnos ddyletswydd bron â darfod, heb gael fy neffro gan y Faeden yr un noson. Wedi wythnos o godi beunos, onid hyfryd?
A ninnau â dau o'r myfyrwyr yn gwylio gennym bob nos, gwylio, gwylio bob yn ddau, bob nos; gwylio ar y llawr, er mwyn i'r lleill gael llonydd i gysgu ar y llofft. Bob nos, cyn dringo dros y derw trwm tua'm gwely, gofynnaf ganddynt fy ngalw . . . os cân y Gwd-i—. . .
Yr un modd heno. Dringaf drwy'r anferth babell dderw, ac af i gysgu. Cysgu amdani! Awr, dwy
Deffro. Cnoc ar y drws. Un o'r ddau sy'n gwylio, mae'n siwr . . . "Mr. Bebb! mae'r Gwdihŵ wedi mynd!"
Codi, ac i lawr . . . at y ddau. Y ddau Warden yn cyrraedd hefyd," John," afrifed ei waith, a "Deiniol"—anwylsant gloyw. Miss Williams yn estyn cwpanaid o de. Ei hyfryted, am ddau o'r gloch y bore!
Allan. Golau fel dydd, tawel fel bedd.
Awr o ddisgwyl. Am beth? . . . Dyna Gnocell Porthaethwy, ac ar ei hôl Sgrech Bangor, y Gwdih . . .
Cysgod y perygl drosodd. "Tw-whit, tw-hw!" ac yn ôl i'r gwely.
Mai 20. Yn ôl, gartref, eto. Pedair darlith y bore. Wedi cinio, darllen llyfr Gaxotte ar Ffredric Fawr. Gwych o lyfr, a nefoedd o Fai o'm deutu, fry ac obry.
Wedi te, i'm pumed darlith. Ar fy ffordd, cwrdd â Lowri, Mererid a Hywel yn dod adre o'r dre, fel llinyn o'r tu ôl i'w gilydd, ac yn brysur yn sugno bob un ei wialen o 'Spanish.'
Wel: be gawsoch chi?—
Mererid: "Licris bôl, dwy am geiniog."
Ymlaen at fy nosbarth. Difyr iawn, ond bod un arall o'm myfyrwyr wedi gadael. O un i un yr ânt, byth a beunydd, beunydd a byth, o'u myfyrdod i'w merthyrdod.
Dychwelyd drwy'r caeau, a'r plant ar fin mynd i'r gwely. Dai â'i gnawd teg yn y bath, ac yn dynwared canu corn, 'i chalon hi . . . Bi.. bi.. bi. . b.. bib . . . !
Dai: "Ma' Dai'n gylu cwch, Dada!"
