Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/104

Ac o gostrel coeg estron,
Yfir rhêg ar y fro hon;
Wenwyna hawl gynhennid,
Wna'i llyw, un llaw, yn llawn llid,
Ar y llaw arall, gwall gwaeth
A ddryga i rhydd wriogaeth.
Prydain a wel gwymp brodyr,
Ar y maes gwaed, gormes gwyr;
Cyll ei thraed—a'i gwaed ar ei gwedd,
Ymwyra mwy i orwedd.

Ond gwelaf draw y daw yn y diwedd,
Fal gwyrth arni, ryw flagur o'i theyrnedd,
O gyff y genedl—fe gaiff ogonedd,
Bywheir yn ei enw hawl ein brenhinedd,
Pennwn a baner impyn o'n bonedd
Yn awr a chwifia yn yr uchafedd,
Yng ngwên nwyfus Tangnefedd—cân Prydain
Hynod arwyrain wedi hir orwedd."

Hyn oedd air yr hen Dderwydd,
Ai Frud, cyn symud o'i swydd;
Rhy faith ei araeth i'w oed,
Blinai ei anabl henoed;
A phan y llawn orffennodd,— yn y fan
Efe a ymliwiodd,
A buan draw ei ben drodd,
Yn hen, hen; yno hunodd.

Gormes y Saeson.

Pur ffodus y proffwydai
Ein diwrnod niwl, dirnad wnai
Dynesiad y wae nosol,
A hardd wawr hedd, ar ei hol.
Bu'r tonnog chwŷl Brutanaidd,
Yr un funud a'r Brud, braidd;