III. YR HYDREF,
Yr haul yn Alban Elfed, yn arwydd y Fantol.
Down funud!—gadawn faenor
A thwrw maes, a thir a môr,
At droi ein nod tu a'r nen
Ar hoewbryd teyrn y wybren,
Tra'i aur gant yn troi ar gyrch
I'r Fantol yn nhref entyrch,
Eirian ei drych, o'r hon dref
Ar ddidro y rhydd Hydref
I addfedu nodd-fwydion
Grawn y brig ar waen a bron.
Addfediad y coed ffrwythau.
O boen ei wylfa yn Alban Elfed
'E dry ei euraidd belydri waered;
Wrth ei ddeddfau, coedd ffrwythydd addfed
Yn eu teg olwg fyddant i'w gweled;
O y perllennydd,—pwy ŵyr eu llawned?
Dyna gain froydd dan gnau afrifed;
Gwedd afal-lwyni, i'n gwadd, fel yned!
Y FLWYDDYN wych enfyn ar ei chanfed
Yn ddobr i'n gwaith, ddibrin ged,—ffrwyth di drai,
Ba fywiol osai! na bu'i felysed.
Melyna amliw Anian—drwy y tir,
Daw'r twf i'w lawn oedran;
Oi safle glwys afal glan
A gwymp a hono'i bunan.
Sgrympiau Gŵyl y Grog.
I gyfarch Sol, Eolus—a eilw
Ei awelon grymus:
