Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/62

Yn nerthoedd croch a brochus
Ar wedd dreng hyrddiau di rûs.

A'r gwynt o'i glwyd, ar gant glyn—dyrr osteg,
O ddeutu'r adeg fe ddetry'i edyn;
Ysgydwa ei fraisg aden,
A'r chwa chwibana uwch ben.

Mewn troiadau mae'n trydar—hydr wyntoedd
Drwy entyrch y ddaear;
A gwynion genllysg anwar,
Cerrig ôd yn curo gwarr.

Bydd sgrympiau, rai dyddiau 'n dod,
Dirybudd, diarwybod;
R'nuthro wnant o werthyr nen
Drwy ddybryd orddu wybren,
Yn eirwlaw rhydd ar ael rhiw,
Neu gymysg genllysg, gwynlliw.

Haf bach Gwyl Fihangel.

Ond ennyd yw,—a daw'n deg,
Mae haf wrid am ferr adeg.
Y Taw mwyn yn neutu mŷr,
Swyn yw! heb si yn awyr,

Namyn si, neu'n hytrach, mân son—wybrol
Mal sibrwd angylion,
Nad wyr hil daearolion
O ble daw y barabl dôn.

Mae daear mewn amdoad—o osteg
Distaw, digynhyrfiad;
Oddigerth rhyw nerth arw nâd
Bu, ar foreu'n breferâd.

Cwymp y daìl.

At hyn, mae gwyrddliw y tw',
Trwy wên haul, yn troi'n welw;