IV. Y GAEAF.
Y haul yn Alban Arthan, yn arwydd yr Afr, y dydd byr.
Yr haul dry i'w wely'n wan,
I werthyr Alban Arthan;
O'r nos oer fe hwyr nesha
I fuan dreiglo 'i fwa;
Gyd a'i fod yn dod i'w daith,
Isela i'r nos eilwaith.
Y rhew distaw
Gad anian i gadwyni
Yr Iâ mawr i'w rhwymo hi:
A'r Iâ i arbeda'r hyd,
Ei iasau arno esyd:
Ei efyn rwym afon rydd
Yn galed yn ei gilydd;
A'r dŵr a lifai ar daen
Sy eilfydd i risialfaen;
Aber loew, glws, yn berl glân,
Y llyn bir fel llenn arian;
Y gwlybwr yn troi'n globyn,
Eilydd talp o sylwedd tynni
Maes yn llwm, ac ymson lli
Ystwyol, y distewi;
A'r awel fel yn rhewi,
Y tywydd hwn tawodd hi:
Pob annedd mewn pibonwy
O loew rew main, welir mwy;
A gleiniau rhew, fel glân-wydr,
Bob gwedd fel rhyw bibau gwydr,
A gydiant wrth fargodion
O eirian bryd arian bron.
