Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/71

Tŷ ac aelwyd deg, wiwlan,
A chwedl yn gymysg â chân!—
Gloewi marwor glo mirain,
A phen ambell fawnen fain,
A bregus flaenau briwgoed,
Neu ddarnau boncyffiau coed,
Noson eira, dyna dân
Sy loni iasol anian!

Y tân, y gân, a'r ymgomio, a'r gweini oddi-mewn

Goleuon ger bron, er bri,
Benywaid heibio'n hoewi,
Yn gwnio diwyg newydd,
Drud, a da, at raid y dydd;
Neu gellwair a'u gwiallen,
Gwau, bob yn ail, a gwneyd gwên,
A gweini bodd i'n gwyneb,
A chalon iach uwchlaw neb.
Rhynwynt tost, ar nen y tŷ
Mal taran yn aml tery;
I'r drysau ar hyrddiau 'r hêd,
I glecian pob rhyw glicied;
Y tŷ, yn nhreigl tonnau'r hin,
Glecia mal rhyw glic melin;
Ond deil ei fur gur y gwynt,
A'i ddorau bwys byddarwynt;
Cliciadau'r cloiau cedyrn
Ni thyrr y chwa uthr a chwyrn.

Y teulu yn swpera, yn darllen a gweddïo
cyn myned i orfwys.

Ac o fewn, nid Gaeaf yw,
Haf nod Mehefin ydyw;
Cynnes gongl, diddos gronglwyd,
I burdda bobi, bwrdd a bwyd;