Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/72

Ac wedi'r swper peraidd,
Cu nesheir, mewn cynnes aidd,
A dodir heibio'r dadwrdd,
I agor Beibl ar gwrr bwrdd;
'N ol lith a gweddi dda ddwys,
Darffod, a mynd i orffwys.

Parhad y eira ar y ddarar, gwasgfa y
gwylltfilod a'r adar, robin goch.

O! yr eira! Hir erys
Ar y fro, ni thawdd ar frys;
A'r milod oer eu maelawr,
Newyn yw arnynt yn awr;
Yr adar, dan eu rheidiau,
Ynt yn 'swil i'n tai'n neshau:
Cais rhan o'r digyngan gor
Ddrws gobaith yr ysgubor,
Am rawn, yn fan fymrynau,
Er nerth, rhag eu llwyr wanbau;
A robin yn finfin fud,
Mal mewn siom lem yn symud,
I'n drysau picia'n dra-sionc,
I ddrws pawb fe ddyry sponc,
Eto'n brudd, yn un 'spruddach,
Heb ddim miwsig o'i big bach.
Y llwyd folwag wylltfilod,
Gwae ni ni chant ond gwyn ôd,
Yn lle ymborth y llwm-bawr,
Oedd er lles, cyn cuddio'r llawr.

Estyniad y dydd yn arwyddo tymor gwell
gerllaw; rhag gysur am dymor o ddadmeriad.

Ond estyn dernyn mae'r dydd
O un goleu bwygilydd;
Argoel fod oriau Gŵyl Fair
Ar agosi trwy gesair;