Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/82

O mae'n dost i'm henaid i,
Raianach sal, arnoch sylwi;
Ddof dorf!--mor ymddifad y'ch
O'r ganwyll fu'n hir gennych!
Y meddwl a'i ymwyddiant
Ymaith ffodd, a chiliodd chwant.

Cysgwch! cysgwch! lwch y wlad!
Hyd foreu yr adferiad;
Eich Duw yn unig a'ch deall
Yn y llawr llwch, y naill a'r llall.

Af i'r Llan, fan o fonedd,
Hyd yr hen Lan,—hi dry'n wledd;
Cofion ar gofion gyfyd
O lwybrau mêl boreu myd.
Ah! dyma'r Fedyddfa deg,
Man bedydd, 'min bo'i adeg;
Er ystod faith cristiwyd fi
Yn nawdd hon, newydd eni;
Duw i fy rhan! a'i dwfr rhydd
Fe'm mwydwyd yn fy medydd;
Boed da y ffawd, bedydd ffydd
Fo y ddefawd, fyw Ddofydd.
Bedydd ffydd, boed da y ffawd,
Fyw Ddofydd, fo y ddefawd.

Roberts, beriglor hybarch,
Y mwyn wr, mae yn ei arch;
Urddasai'r Llan ar Ddywsul,
Am hir dalm, gyd â'i Salm Sul;
Lle seiniai'r holl Wasanaeth
Yn dawdd ffrwd o weddi ffraeth;
Pan i'w bulpud symudai,
Ar ol Pader ferr, ddi fai.
O'i ben y gangen gyngor
Ddeuai dwf yn ddi dorr;