Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/83

A llais lym, da'i rym, di rus,
Seiniai eiriau soniarus;
A'i ddygiad yn fon'ddigaidd,
A iach o bryd, uwch ei braidd;
O'r hen ddull ei rinwedd oedd,
Caredig mewn cur ydoedd;
Da i'r tlawd, er atal loes,
A diddanu dydd einioes;
Eto gwyllt, nid at y gwan,
Wr gonest, rhywiog anian,
Ond at y gweilch beilch, di bwyll,
Na ddywedent yn ddidwyll;
Ymawyddai am heddwch;
Ni haeddai lai,—hedd i'w lwch.

Trof yn awr, trwy y fan hon,
Hyd y grisiau lled-groesion,
Ar osgo, i le'r Ysgol,
Oedd fwy o nwyf, ddydd fu'n ol,
Sef llofft y Llan, man mwyniant,
Ddesgiau'r plwyf at ddysgu'r plant.
O! dyma olygfa lwys
Ar waglofft brudd yr eglwys;
Nid oes twrw!--hun distawrwydd
Dwng yma'i le, ers tri deng mlwydd;
Mae hynny'n oes, fel mewn un awr,—
Fel dim onid dim yw'r tymawr!
Onid dim, dim ond dameg,
Yw ein hynt oll i henaint teg.

Estyll y lleoedd eistedd
Ynt o'r un waith, eto'r un wedd,
Lle gallwyd, â llaw-gyllell,
Gwneyd bwlch, neu gnoad, o bell,
A tharo brath i ryw bren,
Neu ysu twll mewn ystyllen,