Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/90

Llawer brwydyr boeth ymladdodd
Oddiar furiau'r ddinas hon,
Bu byddinoedd halogedig
Y byd yn crynnu ger ei fron;
Pwy o'i fath am drin y cleddyf,
Sydd yn clwyfo ac iachau?
Calon llawer gelyn lesu,
Wrth ei lef fu'n meddalhau.

"O na allwn ei ddarlunio
I feddyliau'r oes a ddel;
A dysgrifio'i araithyddiaeth,
A ddiferai fel dil mêl;
Ni effeithiai presenoldeb
Torf o ddysgedigion byw
Un gwanhad ar ei ewynau,
Ei nerth a wyddai yn llaw Duw.

Pan esgynnai ir areithfa.
Tawai myrddiwn ger ei fron;
Ei ddistaw wên wnai greu teimladau,
Nad hawdd eu traethu y waith hon;
Edrychai, dro—yn fud, o amgylch
Ar y lliaws fai gerllaw,
Ei lygad saethai'r fath ddylanwad
Nes rhoddi'r dyrfa yn ei law.

Dywedai'r gair—tynerai Anian!
Gostyngai'i law—ac wylai myrdd;
Pan wgai'n wrol,—beilchion grynnent,
Arswydai'r coegddyn ffol ei ffyrdd:
Ei law dyrchafai—bloedd gorfoledd
A ddadseiniai drwy y llu,
Roedd hyd yn oed ei atal-dwedyd,
Yn gyfwng o hyawdledd cu.