Tudalen:Eben Fardd (Ab Owen).pdf/91

Pan fai rhês o feddyl-ddrychau
Yn llenwi i enaid eang, mawr;
A throellau iaith yn rhy ddiffygiol,
I gyfleu y rhain ar lawr:
Estynuai'i fraich—dyrchafai'i olwg,
Crynhoai ei wefusau per,—
A'i ddull roi fawredd ar bob meddwl
Uwchlaw un iaith o dan y ser.

Gwir mai gŵr a Gymru ydoedd,
Ni chyfrifir Cymru'n fawr;
Eto ymgystadled Athen,
Os myn, gyda ni yn awr;
Nid oedd Crist yn Araith Athen
Rhyw blisgyn ydoedd, tlws a choeg,
Elias Cymru'n traeth am Iesu,
Gwilyddia holl areithiau Groeg.

Fe allai'r eiddigedda Rhufain,
Yn y gystadleuaeth hon,
Ei hareithiwr ddyry hithau,
Yn y clorian ger ein bron;
Pwyser Araith Groeg a Rhufain,
Ni cheir ynddi unrhyw foes
Dal ei ddangos wrth Elias
Yn areithio gwaed y groes.

"Pam yr enwaf Gymru fechan?
Maes ei lafur oedd y byd!
Gwnaeth gymwynas i'r holl ddaear
Trwy ei ddawn a'i frawdol fryd:
Dweded rhyw negesydd cyflym,
Ei farw yn Americ draw,
Bydd llawer mintai fawr yn wylo,
Cwyn a galar ar bob llaw.